Mutlu 1 Hafta Sonu Olsun ;)

"KOCA" bir sitemin ardından doğan yeni 1 gün..

bugün günlerden cuma..

hepimize hayırlı cumalar öncelikle..

gelelim paylaşımımıza..

bugün ofisten en yakın arkadaşım ayrılıyor..

arkadaştan öte; kardeş gibi olduk artık :)

birçok güzel şeyi paylaştığımız..

inanıyorum ki; daha güzel günler onu bekliyor olacak..

onun adına seviniyor, kendi adıma üzülüyorum..

hem değişim; gelişim demektir..

darısı başımıza artık ;)

iş hayatı ayırsa da önümüzdeki hafta sonu görüşeceğiz zaten ki! :):)

bugünü de böyle özetleyelim ve nokta koyalım, hafta sonumuz güzel geçsin..

hava durumuna da bakalım..

bakıyorum hemen..

ve baktım..

hafta sonumuz parçalı bulutlu geçecekmiş, 

baksanıza hava da benim gibi :)))

neyse ünlü düşünür kocam der ki : 

"hava nasıl olursa olsun, bizim havamız güzel olsun " ☺

mutlu yarınlar..

öpüldünüz..

♥♥

  

Hayat Sana Sitemim Var !

Hayat; sen ne garip bişisin (!)

hep bizden alırsın, ama vermeye geldi mi gayet az verirsin..

hep bir çabalama, uğraşmaca peşinden sürüklersin..

yorarsın, yorarsın, yorarsın..

nerede kaldı mutluluk, sevinç, umut..

tam elde ettim dersin, bi bakmışsın elde var koca bi "0"..

bi gün kahkaha atarsın, atarken düşündürürsün..

 -çok gülmek, ağlamak getirir (!)

çok gülme, buna hakkın yok senin..

sen sadece üzülebilirsin,

senin kaderin bu (!)

yaşamak mı istiyorsun, ayaklarının üzerinde sağlam basman gerekiyor değil mi?

ne de olsa kimseden kimseye fayda olmadığını her gün hatırlatıyorsun sen..

o zaman çalışıp, didinmekten başka çaren yok..

bi elin nesi var, iki elin sesi varmış..

yalannn (!) külliyen yalan (!)

ikinci ele güven kaldı mı ki?

hangi ikinci el ? bi sağ elin varsa öteki de sol elin..

işte bu, sensin önemli olan, gerisi yalan..

sen mi benim içimde yaşıyorsun, ben mi senin içinde bilmiyorum..

tek bildiğim, artık sevdiklerimi alma benden..

sevdiklerimin bi kısmını aldığımdan beridir ben ben değilim,

"her günüm onlar olsaydı, herşey şimdi daha güzel olurdu"yla geçiyor..

daha fazla kayıp, daha fazla kayıp benlik demek..

elimde kalanların kıymetini arttırmak da çabası..

kıymetini arttırdığım kişilerden bişi beklememek de..

her günüme şükrediyorum..

elimdekilerle yetinmenin fazlasını öğrendim..

o kadar fazlasını ki..

mutluluğu bi kenara bırakıp, mutlu olanların mutluluğu benim de mutluluğum oldu..

şimdi sana tekrar söylüyorum hayat..

sana sitemliyim..

artık aldıklarını bana geri ver,

güzel şeyler gönder hayatıma..

mutluluk herkesin hakkı (!), belki de senin de HAYAT!

--> rotamissworld-->

Bir Liseliler Buluşmasının İlk E(v) Hali :)

merhaba rotamiss-world takipçileri :)

nerede kalmıştık..

en son diyordum ki..
yoğun ama mutlu bir hafta sonu geçirdim..
onu sona bırakıyorum diye..
geçen hafta sonu pazar günü lise arkadaşlarımı ağırlamak istedim..
uzun süreden sonra herkesi bi araya toplayabilmek bi hayli güç oldu..
herkesin kendine göre programı, kursu vs. var..derken..
en son pazar sabahı saat 12.00 de biz de toplanmaya karar verdik..

erkenden uyandım, 
güzel bir masa hazırladım kıymetlim'lere :)

gel gelelim saat 12.30 kimsecikler gelmedi, ne arayan ne soran var..

ispatım tam da bu! :)



neyse içsesim "gelirler gelirler, üzülme" derken bi yandan şüphelerim de artmaya devam etti..
kanka da geceden aramıştı, erken gelicem diye aradım o da geç geleceğini söyledi..
alla alla biri bana şaka mı yapıyor dedim ama değilmiş..


daha fazla dayanamadım ve herkese mesaj atmaya başladım..
neredesiniz pınar?
neredesiniz fatih?
neredesiniz öznur?
..
neyseki sonunda toplanabildik..
çok şükür herkes gelince benim de üzüntüm yerini mutluluğa bıraktı..
güzel bir kahvaltı eşliğinde fatihin esprileriyle kahkaha atmaya başladık..
düğünden sonra hiç görüşememiştik..
ortalama 3,5 ay oldu yanii..


HOŞGELDİNİZ HOME SWEET HOME'A :)

aramızda bebek bekleyen kankamı da bunca süreden sonra görmüş oldum :)


aradan tam da 12 yıl geçti liseden mezun olalı..
Eyüp Lisesi buluşturmuştu bizi..
o kadar keyifli bir sınıfımız vardı ki, HABABAM'ı aratmıyorduk diyebilirim..
yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, birimizin derdi hepimizin olur..
ne yapar ne eder, sorunlarımızı hep birlikte çözmeyi başarırdık..
ama ne zaman kaçmaya kalksak A sınıfı bunu başarıyor, biz de Eyüp'ün girişinde müdür yardımcımız olan Metin Bey'e yakalanıyorduk :):)
http://www.facebook.com/#!/metin.kaya.9655806?fref=ts


ama en çok yaramazlıklarımız Hazırlık-B sınıfındayken olmuştu..
bi keresinde sınıfa likör bile sokmuştuk :)
likör elden elde gezerken..
aramızdan bi arkadaş beklenen sona ulaşmıştı :):)
sınıftan iki arkadaşımız koluna girip parka doğru götürürken kendisini, bilin bakalım kimle karşılaşmışlar ? :)
Sevgili Metin KAYA :)
Yıl 1996 :)

ne oldu nereye gidiyorsunuz diye sormuş;
arkadaşımız midesini üşütmüş demeye kalmadan..
kusmaya başlamış :))))
neyseki anlamamış..


bunun gibi bütün anılarımızı "yad" ettik birlikte..
artık büyüdük, ailemiz gitgide genişliyor..
artık aramızdan bi çoğunun çocukları olmaya başladı..
biz de "teyze"..


keyifli bir buluşmaydı, yine gelin..hep gelin.. hayat birlikteyken güzel..
paylaşırken güzel diyor..
bu yazımı da burada sonlandırıyorum..



işte zafer bizim!

kahveyi dökmeyeyim daha iyiydi de, o da tuz-biber; lekesi de hatıra oldu sizden :):) 
seviyorum hepinizi..



--rotamissworld-->

Bir Rüya Gördüm Sanki :)

dün gece bir rüya gördüm..

arnavut kaldırımlı, yokuşları olan bilmediğim bir yerdeyim..

bilmediğim bir yer; ama sevdiğim herşeyin olduğu bir yerdeyim..

öncelikle tanımadığım biriyle tanışıyorum..

henüz orta yaş grubuna dahil olmamış, 30'lu yaşlarda bir kız..

muhtemelen bekar..

nasıl oldu bilmiyorum..

beni evine oturmaya davet ediyor..

onun peşinden gidiyorum..

apartmana giriyorum..

her yer beyaz..

beyaz kapılar..

beyaz boyalarla boyanmış..

sanki bir aile apartmanı gibi..

sonra beni davet eden kişiyi göremiyorum..

hangi kapı ki acaba diyorum..

tek tek bakıyorum kapılara..

sonra düşünmeye başlıyorum..

sanırım beni önemsemedi yoksa kapısını kapatmazdı diyor ve apartmandan çıkıyorum..

çıkarken girişteki camlardan anne ve kızı görüyorum pencerelerinde..

anneme söyledim ama seni kabul etmedi tarzında bişi söylüyor..

sonra birden sinirleniyorum..

ne münasebet diyorum..

ben buraya gezmeye geldim, sizi de tanımıyorum..

siz davet ettiğiniz için nezaketen teklifinizi kabul etmiştim..

şimdiden sonra siz isteseniz de ben gelmem diyorum ve yürüye yürüye uzaklaşıyorum..

bir parkın içinden geçiyorum; bulunduğum yeri keşfede keşfede gidiyorum..

küçük küçük içeride ne satıldığını görebildiğiniz bir sürü mağazaları olan bir yerdi son olarak hatırladığım..

hayırlara vesile olsun diyor, ve haftaya bir rüya ile başlıyorum..

umarım rüya gibi de geçer..

uyandığımda hafta bitmiş olur..

ve yeni bir hafta sonuna doğru yol alırım..

hafta sonumu nasıl geçirdiğimle ilgili bir yazıyı sonraya bırakıyorum..

çünkü detaylara da yer vermek istiyorum sevgili takipçilerim..

hepinize mutlu haftalar :)

-->rotamissworld-->

İyi Tatiller ;)

BUGÜN CUMA..

BİR HAFTAYI DAHA GERİDE BIRAKTIK..

HEPİNİZE GÖNLÜNÜZCE GEÇİRECEĞİNİZ 
MUTLU TATİLLER DİLİYORUM :) :)

SEVGİYLE KALIN..

Günün Melodisi / (BOND - Sahara)

son günlerde ruhumu arındıran, 

her dinlediğimde huzur veren,

ayrı ayrı diyarlara götüren 

ve

 aynı zamanda fon müziğim olan melodiyi sizlerle paylaşıyorum..

BOND-SAHARA

bakalım siz de nasıl etki yaratacak?

 

 

 

 

 

 

 

Sevgiler..

--rotamissworld-->

Bir Servis Macerası (!)

günaydın rotamiss-world takipçileri;

uzun zamandır yazmak isteyip de yazamadığım cümleleri arıyorum..

pazartesi günü serviste gelirken düşünüyordum "bu hafta bloğuma neyle başlasam?" acaba derken nil karaibrahimgil'in yazısı benim bu arayışımın önüne geçti, sanki aradığım kafamdan geçen cümleleri bulmuş da kaleme almış gibi geldi ve hiç tereddüt etmeden, en sevdiğimin de fotoğrafını ekleyerek sizinle paylaşmayı seçtim..

yoğun iş hayatının içinde zamanın nasıl hızlı aktığını bazen kavrayamıyorum..

sanki yaşayan ben değilim..

ne yazık ki! bu rutinliğe o kadar alışmışız ki hepimiz, zaman zaman kendimi kendimle tartışırken buluyorum..

yaşamımızın çoğunu çalışarak geçiriyoruz..

hesaplıyorum hesaplıyorum.. 

"bu biraz fazla değil mi?" diyorum..

kazançlarımı terazinin bir kefesine koyuyorum.. 

yaşamımı idame ettirebilmek için gerekli olan para, sevdiğim işi yapıyor olmak, kariyer,  iş çevresi vs.

bir de "çalışmıyor olsaydım neler yapardım?" diye soruyorum..

oooooo..

o kadar çok şey yapardım ki..

öncelikle seyyah ruhumla karış karış gezerdim her yeri..

sanırım en çok şikayetçi olmam bundan..

alırdım elime fotoğraf makinesini..

zaten yapmayı istediğim işlerin başında en çok da bu geliyor..

"fotoğrafçılık"

umarım zaman bana fedakar davranır ve bi gün gerçekleştirebilirim bu hayalimi de..

nerede kalmıştık ;)

 tam da diyordum ki alırım elime bi dslr :):)

hiç de zorlanmadım fotoğraf makinesi resmi bulmak için, zaten hep masaüstümde :) gözümün önünden ayırmıyorum onu :)

istanbul'u, farklı şehirleri, ege'yi, akdeniz'i, en çok da doğu'yu..

olup bitenleri..

herkesin merak ettiklerini..

arardım ve bulurdum da..

sonra türkiye'yi anlatırdım herkese..

hem de öyle bir anlatırdım, öyle bir anlatırdım ki..

yaşanan onca şeylerden sonra herkes oturur bir kez daha bir kez daha düşünürdü..

belki birçoğumuzu yıpratan terör olayları,

kaybettiğimiz canlardan sonra..

ben nasıl bir ülkede yaşıyorum? sorusu rahat bırakmıyordur..

beni de rahat bırakmıyor..

artık dışarıya attığım her adımda, o saçma soruyu "burada da bişi olur mu? yu soruyorum kendime..

olursa olur..

kaderden kaçılır mı?

belki de kaybettiğimiz canların kaderi bu değildi, pisi pisine gittiler diyorum..

- pisi pisine değil..

- vatan uğruna diyor içses..

onlara mı bırakalım topraklarımızı, savaşmayalım mı?

savaşmassak, ecdadımızın kemikleri sızlamaz mı?

onlar kolay mı elde etmişler, kolay mı kazanmışlar, feth etmişler hem buraları..

hem gönüllerimizi..

sonra buradan da çıkıyorum..

herşey bir gün güzel olacak diyorum..

bugün de bu hafta da güzel geçecek diyorum..

ve bir bakmışım..

servisten iniyoruz..

şirkete gelmişiz..

herkese geç de olsa mutlu haftalar dilerim..

hayallerimizi kaybetmeyelim, belki onlar gerçeklerimizdir..

--rotamissworld-->

yola devam..